"Een gans leven tussen duiven en vrouwen"

1 mei…de verleiding was groot. De zon stond hoog aan de hemel, toch hebben we onze duiven andermaal thuisgehouden. Een koude Noordoostenwind, 3-4 Beaufort deed ons schrikken. Natuurlijk voel ik de spanning nu, iedereen is volop bezig, sommigen gaan in het komende weekend reeds Pithiviers spelen en dat is toch al 350 kilometers van huis. En BLUE HEAVEN LOFT staat nog nergens. Maar niet getreurd, we houden het roer wel stevig in handen en met goed getrainde vogels is immers veel mogelijk.

Wat dat betreft zitten we op schema. De laatste week van april hebben we immers de verduistering bij de oude-en jaarduiven opgeheven. Van dat ogenblik af zijn we naar een grotere versnelling  overgeschakeld. ’s Morgens van 7 tot 8 u. vliegen de duivinnen en van 8 tot 9 u. komen de duivers aan bod. Telkens een vol uur. In de namiddag doen we dezelfde rotatie nog eens over, maar dan van 16 tot 17 u. voor de vliegduivinnen en van 17 tot 18 u. voor de duivers. Met twee uur per dag trainen ,gaat de conditie ook snel de hoogte in. Het dient echter ook gezegd dat we veel aandacht besteden aan de voeding. Bij dergelijke training hoort toch wel een wat steviger eetmaal.Een soeplepel per duif is bijlange niet genoeg. Er zijn duiven die wat meer verbruiken dan de gewone doorsnee. Hierop moet men letten en deze duiven kan je dan best individueel extra wat bij gaan voederen. Toch moet je hierbij oppassen.

In BLUE HEAVEN LOFT zijn er ook een paar slimmeriken die geregeld na de training naar binnen stormen maar eerst naar de nestbak vliegen van de gebuur om daar dan wat granen te gaan stelen. Ze doen dat iedere keer opnieuw tot de bewoner van dit nestvak komt opdagen en dan maken ze zich snel uit de voeten. Zelden komt het hier dan tot een gevecht in regel. Dat is toch wel opvallend. Op iedere afdeling is er gewoonlijk ook een doffer die baas speelt op de vloer. Ik zie dat niet graag   want hij belet de andere hokbewoners om voldoende te eten en te drinken. En zelf, door zijn drukke bezigheid, neemt hij onvoldoende voedsel tot zich. We sluiten zo’n kerels geregeld, toch zeker na de avondtraining, op. En of zijn hokgenoten dat zien en weten? Gretig maken ze gebruik van deze aangeboden kans. Melker zijn is alleen niet wat  eten en drinken verschaffen. Je moet ook een waakzaam oog hebben om te zien wat een ambiance er zich voordoet op het hok. Dit is ook de reden waarom we geregeld een koffielepeltje HERBOMIX(HAP) of  ALL IN ONE  grit van Versele-Laga verstrekken in hun nestbak. 
Ze wachten hierop precies als op een dessert na een belangrijke maaltijd. 

Wat ik ook opmerk is dat de duiven hierdoor een grotere  gehechtheid voor hun nestbak gaan betonen. Dat komt waarschijnlijk ook door  dat we hen,tweemaal dagelijks, afzonderlijk zijn gaan voederen in hun eigen woonplaats. De duiven zijn hierdoor ook meer vertrouwd geraakt met de hand van de meester. Als er iets is dat ik niet kan toelaten op het hok is dat een schuwe duif. En hier verstaan we door, een duif die haar nestbak ontvlucht op het ogenblik dat de meester aanstalten maakt om haar in de handen te nemen. Hetzelfde geldt voor duiven die hun nest ontvluchten wanneer je ze even wil vastpakken. Zulke duiven krijgen bij ons een minpunt achter hun naam en het moeten al heel goeie  zijn, met prachtuitslagen, want anders vliegen ze ongenadig er tussen uit.

Ik leer nog alle dagen bij : Uit  een studie en onderzoek bij gehuwde paren  blijkt dat 28 procent van de vrouwen vindt dat ze na haar trouwdag te weinig seks heeft omdat de man niet in de mood is. Schrijfster COX suggereert zelfs dat  dit verschijnsel afstamt van de oertijd. Toen deden mannen ook geen moeite meer eens ze hun “prooi “ hadden veroverd. Volgens deze expert  zien  gehuwde mannen en vrouwen hun seksfrequentie dalen. Zo vrijen koppels die langer dan twee jaar samen zijn opvallend minder dan geliefden die elkaar pas kennen.
En ik die dacht dat ik abnormaal was. Maar dat ben ik dus niet aangezien ik steeds inspeel op wat een vrouw verlangt en het liefste heeft : Seks.

Levert energie en is bovendien handig in het gebruik

BLUE HEAVEN LOFT :  11 mei… oude en jaarduiven zijn mee naar Soissons. Ze vlogen tijdens de afgelopen week 2 x Momingnies met telkens een voorafgaande vluchtje van 30  kilometers daags voor de inkorving. Beide  vluchten verliepen niet  in schoonheid, de kettingaankomsten lieten op zich wachten. En tussen onze testpiloten werd er lelijk huisgehouden. Ongeveer een derde bleef weg, te wijten aan een onvoldoende ervaring als gevolg van een te lang wachten bij het opleren tijdens hun geboortejaar 2012. Diegene die er nu nog zitten, gaan we samen met  de jonge duiven verder africhten en spelen. Maar de conclusie is gemaakt :  We gaan niet verder experimenteren in 2013-2014 met jonge duiven die tot september opgesloten in een open volière hebben vertoefd en pas nadien uitgewend werden op de vlieghokken. Toch is het bewezen dat het allemaal kan, maar wat voor inspanningen en wat een geduld kost het niet om ze als jaarse duiven volop met succes te kunnen spelen ?

Iemand meldde ons bij de inkorving op Soissons dat hij geen duiven kon spelen. Een paar uur te voren had iemand van zijn familie in een gesprek met ons gezegd dat de man in kwestBietet Energie und ist auch bequem zu verwendenie geen duiven kon spelen aangezien ze zogezegd ziek waren. Maar dat waren ze in feite niet.  Ze waren wel allemaal te licht en te mager. Maar de veearst had niets gevonden, nog in de mest, nog in de keel en zelfs was er niets abnormaals te vinden bij een doorgevoerd bloed onderzoek. Het ging hier over een 15 tal weduwnaars over 3 verschillende afdelingen verspreid. De Wetenschapper loste uiteindelijk het probleem op. Hoger in deze bijdrage hebben we het ook al hierover gehad. In dit specifiek geval was er op iedere afdeling een doffer die zich meester had gemaakt op de vloer .Die voortdurend waakzaam was en zijn hokgenoten niet toeliet om voldoende te eten en te drinken.. Effectief, de melker hier in kwestie nam bovendien telkens de eetbak van het hok weg na een half uurtje de gelegenheid te hebben gegeven om zich te verzadigen. Een tekort koming dus met een groot ongemak tot gevolg.. Want duiven die onvoldoende eten en drinken krijgen, kunnen geen prijzen winnen. Alleen stress en vermagering is hun lot. En zo zie je alweer dat een kleine onoplettendheid kan leiden tot grote gevolgen. Oppassen dus en niet wachten om in te grijpen wanneer zich dat voordoet op het hok.

Onze jonge duiven 2013 vliegen en trainen goed, minstens een uur per dag. Weliswaar met de ballonnen als schrikbeeld. Toch kennen we dit jaar een inval van ADENO-COLI, slecht mest en braken tot gevolg. Tot hiertoe bleven we hiervan gespaard, maar een paar aanvliegers die een week voordien op de grote valplank hun groen mest en braaksel deponeerden zijn wellicht de aanstekers? Ongelooflijk om zo’n evolutie te volgen. De ADENO-Capsules van onze Dierenars Raf Herbots hebben we steeds in huis en die zorgden spoedig voor een flinke verbetering, mede door het licht en krap voederen. In feite is het zeer moeilijk om hieraan te ontsnappen. Hoe zorgvuldig je hierop ook gaat letten. Een magere troost echter is dat het beter is dat ze nu hiermede besmet geraken dan wel tijdens het vol op gang zijnde vliegseizoen.  

Zondag 12 mei :  De vlucht uit Soissons gooide weer roet in het eten. De weersomstandigheden waren niet goed. Regenvlagen uit dreigende en laaghangende wolken op gans de vluchtlijn dienden overwonnen te worden. Alhoewel geholpen door een sterke Zuidwestwesten wind werd het geen gemakkelijke opdracht. Gevolg :  onregelmatige aankomsten  en nog een paar duiven die van middag op het appel ontbraken. We treuren niet want het spel is nu eenmaal op gang gebracht en BLUE HEAVEN LOFT kijkt al uit naar de komende Halve Fondvlucht, volgende week Zaterdag de 18 mei.

Even toch nog dit :  Wij die dachten dat niets ons kon klein krijgen, werden onlangs geconfronteerd met het tegendeel. Midden deze week werd ik overvallen door hevige schichten van pijn in mijn rug. De hele buurt moet het zeker gehoord hebben, want telkens ik me voorover boog en dan terug recht kroop, schreeuwde ik het uit van de pijn, minstens even hard als het geluid van een gespeend varken. En als je nooit medicijnen genomen hebt, nooit Antibiotica geslikt, maar nu wel verplicht wordt om de Dokter te gaan opzoeken, hiermee had ik het toch moeilijk. Het verdikt was gauw gemaakt. Diagnose : “GESCHOT”   en dringend een behandeling beginnen met een ontstekingsremmend en pijnstillend product, nieuw op de markt : “VIMOVO” genaamd. En dat juist nu op een ogenblik dat de MEDIA het haast dagelijks  heeft over ontstekingsremmers die niet langer meer zonder voorschrift over de toonbank mogen gaan. Ik had dus niet te kiezen. Maar als je nooit pijn hebt gehad, als je nooit medicijnen hebt ingenomen, dan komt zo iets wel hard aan. Onuitstaanbare pijn verplichtte mij om nu ook te gaan slikken… En ja, het helpt, het verzacht de pijn, maar ik voel me nu opnieuw gelijk aan iedere sterveling hier op aarde…

Wij komen bij u terug op 30 mei, juist na het verloop van de eerste Nationale vlucht uit Bourges. Intussen groet ik U en wens aan allen die mij lezen veel succes toe op de komende vluchten. Bij leven en welzijn tot weldra dus…

Uw dienaar

THE LOST SON

Mooi weer en zuid-zuid westenwind, soms 4-5 Beaufort; hebben ons de gelegenheid gegeven om de vliegduiven fatsoenlijk af te richten. Vijf dagen na mekaar hebben we ze weggebracht tot maximum 40 kilometers. Maar de aangekondigde Noordoostenwind en de koude temperaturen van niet meer dan 12 graden Celsius waren er de oorzaak van dat we niet verder zijn gereden en de duiven dus ook in het weekend thuis hebben gehouden. Tijden en gewoontes zijn natuurlijk veranderd. Zeker na de lange duur van het slechte en gure weer is men geneigd om het nieuwe  seizoen zo snel mogelijk te kunnen aanvatten.

Uw dienaar

THE LOST SON

Terug thuis van weggeweest. Op adem komen was mijn eerste opdracht. Nagenoeg drie weken Taiwan en China, dan doet het deugd om weer in eigen bed te kunnen slapen met in de armen je uitverkorene vrouw, de moeder van mijn 20 jarige dochter Linda.

Uw dienaar

THE LOST SON

Het is warm buiten en windstil. De zon staat hoog aan de blauwe hemel en de temperatuur is tot boven de 25 graden Celsius gestegen. Het is hier volop lente. Bloemen die bloeien , struiken en bomen allemaal met groenen bladeren. En vlinders die huppelend en dansend heen en weer vliegen, het zijn tekenen dat de winter definitief voorbij is. Maar Taipei kent haast geen winter. Zelden zakt de temperatuur er onder de 10 graden…wat een verschil toch met ons in België?

Uw dienaar

THE LOST SON

De laatste tijd meerdere kerende de vraag gesteld gekregen: "Wat raad je aan tegen Paratyfus, behandelen of niet ? Een voorafgaande kuur doen met Emdotrim of Parastop en nadien de enting, wat moeten we doen?"

Uw dienaar

THE LOST SON

Wegens reizen naar het Buitenland en een recente opmaak van een verslag over het Veterinair Congres in Nitra(Slovakije), werd U weinig nieuws gemeld over wat er zo al reilt en zeilt in Blue Heaven Loft. Vandaag dus nemen we de draad weer op. De kweek verliep intussen uitstekend en alle piepers van de eerste ronde van onze kweekduiven verkennen momenteel de omgeving. Ze doen dat door van de ene valplank naar de andere te fladderen. In tegenstelling met de voorgaande jaren hebben we hen nog niet laten enten tegen Paramixo/Pokkenvirus. Vroeger gebeurde de enting een eerste keer bij het spenen van de jongen, met nadien een herhaling als ze ongeveer 60 dagen oud waren.  We zijn van oordeel dat wegens een te geringe opbouw van afweerstoffen op de leeftijd van 22 tot 26 dagen het beter is om deze enting te laten uitvoeren als de piepers twee maand oud zullen zijn. Dus één enting nu maar in de plaats van de vroegere twee doorgevoerde inspuitingen met een tussenpoos van 5-6 weken.

Uw dienaar

THE LOST SON

De zitting werd geopend door Adjunct Voorzitter FCI, Dhr. Horst Menzel (Duitsland), die de aanwezige toehoorders van harte welkom heette, en vervolgens onmiddellijk het woord verleende aan Dr Ludger Kamphouser (Duitsland). Deze wees ons op het gevaar van een pas ontdekte nieuwe ziekte van Protozoën bij duiven, die men de SARKOSPORIDIËN is gaan noemen en die bij duiven langzamerhand meer en meer voorkomt.

Uw dienaar

THE LOST SON

Tijdens het tweede weekend van 2013 zijn we even overgevlogen naar Budapest, in Hongarije. Hier werden de 83st Nationale Dagen van de Hongaarse Duivenfederatie gehouden en we waren er als gast uitgenodigd. Deze  manifestatie en exhibitie ging door in hetzelfde gebouwencomplex ( Syma Event Centre :8.000 m² groot)waar in 2015 de 34st Internationale Duiven Olympiade zal doorgaan van 28 januari tot 1 Februari. We zijn terloops even een kijkje gaan nemen en zagen dat het goed was.

Uw dienaar

THE LOST SON

Zoals beloofd in onze voorgaande bijdrage brengen we U nu een integraal verslag van een onlangs verschenen publicatie. Het is onze bedoeling om hiermee wat meer duidelijkheid te scheppen bij het steeds weer opduikende probleem met de ademhaling van onze duiven en het hiermee gepaarde gaande Herpesvirus.

Uw dienaar

THE LOST SON

Het Hongaars Parlement aan de Blauwe Donau gelegen.

Tussen Kerstmis en Nieuwjaar hebben we ruimschoots kunnen profiteren om aan inventaris en evaluatie te doen bij onze vliegduiven. Nu mag ik wel zeggen dat, na onderzoek, alle duiven op het vlieghok, en dat zijn zowel de Duivers als de Duivinnen, hun tiende pen al hebben gegooid. Deze zijn nog niet gekoppeld en dat zal pas gebeuren, naar ouderwetse gewoonte , op 2 Februari 2013, Feest van O.L.Vrouw Lichtmis.

THE LOST SON

Het is koud buiten, -5 graden onder nul (Celsius). Het is nevelig en het sneeuwt onophoudend. De zichtbaarheid bedraagt  nauwelijks 2 à 300 meter. Aan mijn voeten ligt Beijing, de immense hoofdstad van de Peoples Republic of China(PR China). Vanuit mijn Hotelkamer(KUNLUN) valt mijn oog op de CITYMALL aan de overkant van de Boulevard, en kan je een glimp opvangen van HET WESTIN HOTEL dat zich torenhoog verheft boven de stad. Wat verder op heb je dan HET LUFTHANSA SHOPPINGSCENTER. Sedert 1982 komen we hier al, minstens 1-2 of meer keer per jaar. We zijn dus vertrouwd met de omgeving en de veranderingen die zich de laatste jaren hebben voorgedaan.

THE LOST SON

Nog steeds blijven reacties toestromen over het al dan niet gebruik van medicatie bij duiven.
We hebben hierover onlangs een opmerkelijke vaststelling gedaan.  Tijdens een ontmoeting met een zeer groot kampioen, die bekend staat en ook volhoudt  dat zijn duiven nooit enige medicatie krijgen, kwam ik het volgende te horen : “ Het is toch niet omdat ik tot op heden geen medicatie heb gebruikt om de gezondheid van mijn duiven te bestendigen, en dat hier nogmaals durf bevestigen, dat ik vanaf 2013 geen medicatie mag of kan gebruiken?” Is dat niet duidelijk genoeg?

Uw dienaar

THE LOST SON

Als alles blijft zoals reeds aangekondigd, krijgen we in 2013 14 Nationale vluchten op de Zware Halve Fond. Dat zijn voor ons (BLUE HEAVEN LOFT) meer dan dertig kansen om een Nationaal te winnen.
Van daar ook de aanhef van deze bijdrage… Geen gemakkelijke opdracht, alles moet zowat mee zitten, maar deze aangeboden kansen bieden heel wat mogelijkheden. Ik ben geen helderziende, ik wil niet vooruit lopen, maar ik ga er toch voor. Het wordt een zware opdracht, ik weet dit maar al te goed. Maar we hebben toch wel een voordeel dat onze oude – en jaarduiven geselecteerd zijn om wekelijks een vlucht te verteren tussen de 450 en de 625 km. We gaan dus zeker deelnemen en de kansen grijpen.  Met een vaste wil en overtuiging om in 2013 nogmaals een Nationale vlucht op onze naam te kunnen schrijven.. Wie leeft zal zien…

Uw dienaar

THE LOST SON

De manier waarop onze duiven door de rui komen, mag je een wonder noemen. Verwisseling van alle dekveren, slag- en staartpennen vraagt natuurlijk van hen toch een enorme energie. Waar de rui zonder problemen verloopt kan men zeker zijn dat de conditie van de duiven optimaal is geweest, althans toch tijdens die periode.

Uw dienaar

THE LOST SON

Mijn laatste nieuwsbericht lokte heel wat reacties los. Zo kreeg ik mails vanuit de U.S.A, Canada, Schotland en natuurlijk ook heel wat  uit verschillende Eurolanden. Allemaal met dezelfde vraag en verzoek om de naam te noemen van het alternatief voor ZOVIRAX, dat men normaal kan aanwenden bij een invasie van het Herpesvirus bij duiven. Eentje was er zelfs bij die zei :”Wanneer je “A” zegt moet je ook “B” zeggen.”

Uw dienaar

THE LOST SON

Ongeveer een tweetal maanden terug kregen we bezoek en hadden we een gesprek met een ervaren Wetenschapper, een deskundige op gebied van ornithose en virussen. Het onderhoud dat we met hem hadden, bracht voor ons een en ander aan het licht.

THE LOST SON

Toch zijn er heel wat vrouwen die dat denken. Want hoe vaak dromen vrouwen niet van spannende seks met interessante mannen? Doorgaans verlangen zij ook om eens “goed genomen” te worden.
Eenzelfde verschijnsel kan men ook opmerken bij jonge duivinnen die reeds een tijdje gescheiden zitten. Zij lopen met slepende staart iedere doffer na die koert. Ze bedelen haast om getrapt te worden. De natuur heeft natuurlijk zijn geheimen, geeft die ook niet zo gemakkelijk prijs. Maar wie zijn ogen opent, ziet veel. Wie ze sluit, lijkt wel blind te zijn voor alle wonderen in de natuur.

Uw dienaar

THE LOST SON

Het speelseizoen 2012 zit erop. Het is geen gemakkelijk vliegseizoen geweest. Andermaal hebben we echter toch kunnen vaststellen dat men duiven, wekelijks gespeeld op vluchten tussen de 350 en de 650 kilometers, niet gemakkelijk meer kwijt speelt op de allerlaatste vluchten, die normaal gezien dan toch als de zwaarste loodjes worden beschouwd, welke weersomstandigheden zich ook voordoen. Bewijst dit dan niet dat duiven, hoe meer men ze speelt, hoe meer ervaring opdoen bij het naar huis terugkeren. Natuurlijk dat men, bij een dergelijk systeem, bij aanvang en even nadien ook wel enige duiven gaat hebben die afhaken. Maar je mag er van verzekerd zijn dat zij die overblijven wel degelijk hun les geleerd hebben en als het ware hun weg naar huis van buiten kennen. Veel selectie moeten wij niet meer maken. De reismand doet haar werk en geeft wel degelijk een duidelijke aanwijzing hiervoor.

Uw dienaar

THE LOST SON

Het leven in BLUE HEAVEN LOFT gaat ongestoord verder. Ondanks het feit dat al onze vliegduiven momenteel, als je dit relaas leest, onderweg zijn voor hun allerlaatste opdracht van het seizoen 2012. Namelijk nationaal GUERET op 8 september en met een afstand van 537 km. De Nationale vlucht uit La Souterraine(576km.) was een succes.  We hadden het immers voorspeld dat we zeker meegingen doen voor een podium plaats. Wel die behaalden we door de 3de Nationaal te winnen bij de oude en jaarduiven(die samenvlogen). Bovendien slaagden we erin om 39 van de 63 ingekorfde duiven binnen de prijzen te klasseren in de Club de Fond de Wallonie(C.F.W.) tegen 2180 duiven. Wat 62% prijs betekent en dus meer dan ons normale streefdoel (60%).

Uw dienaar

THE LOST SON

Het is warm buiten, de zon brandt genadeloos, vogels snakken naar zuurstof en water en ook onze duiven liggen soms hijgend op hun zij, hun vleugel open gespreid in volle zon.
Wie oplet dezer dagen en het gedrag van zijn duiven van dichtbij gade slaat, kan één en ander vaststellen over hun conditie.
Natuurlijk dat het ook warm is op de hokken in BLUE HEAVEN LOFT. Meer dan 30° Celsius is geen zeldzaamheid. Ook al brengt ons vernevelingsysteem wat vocht en frisheid op de hokken. De temperatuur blijft weliswaar boven het normale, ook al staan deuren en ramen haast dag en nacht wijd open, de warmte op de hokken blijft drukkend en zwoel en daar erger ik mij aan.

THE LOST SON

We hebben in onze vorige bijdrage beloofd één en ander te vertellen over het gebruik van Vitaminen en nog veel meer. In BLUE HEAVEN LOFT werd er, tot op heden, steeds gewerkt via het drinkwater. Deels door gemakzucht maar ook door het feit en de vaststelling dat onze duiven gemakkelijker wat opnemen via het drinkwater dan wel via hun eten.
Daar is nu verandering in gekomen. En zeker, als we Vitamines gaan verstrekken zal dit vanaf nu en ook in de toekomst gebeuren via het rantsoen eten dat de duiven toebedeeld krijgen.

Uw dienaar

THE LOST SON

We zijn eind Juli… Limoges Nationaal Jaarlingen is gevlogen en Bourges Nationaal krijgt zijn beloop omstreeks de tijd dat je deze bijdrage leest.
De jaarlingen van BLUE HEAVEN LOFT hebben hun ultieme test met vrucht afgelegd. Wie 18 jaarlingen kan klasseren van de 28 ingezette, op Limoges Nationaal, voor ons dan toch over een afstand van ruim 658 kilometers, mag niet klagen en dat doen we ook niet.

THE LOST SON

Het gaat nu wel erg snel. Wedvluchten die elkaar opvolgen, de één na de ander. Keuzes genoeg, maar aan ligging en wind kan je niets doen, gewoon accepteren zoals het komt…
Onze jaarse duiven en hun oudere hokgenoten zijn terug op dreef gekomen. Zes oude duiven binnen de minuut op NEVERS(451 Km.) geeft ons deze overtuiging. Niet alleen onze medische ingreep, zeker ook het vallen van hun eerste pen zorgde mee voor een nieuwe kentering. Nu wordt algemeen aangenomen dat vooral bij duiven, de grote forme pas op het hok komt even na het stoten van de tweede pen. We hebben dus zeker nog wat te goed.

THE LOST SON

Onlangs kreeg ik de vraag gesteld :”Wat te doen met duiven waarvan de pluimpjes rond het oor van de duif niet strak langs de kop liggen?””Zulke duiven zijn zeker benadeeld bij de vlucht.?” Steller van deze vraag had dit vastgesteld bij meerdere duiven tijdens een inkorving in zijn Clublokaal.

Je dienaar

THE LOST SON

We zeggen en schrijven : Half juni : het vliegseizoen vordert snel. De eerste vluchten van 2012 zijn niet gemakkelijk geweest. Kopwind en snelheden tussen de 1100 en 1200 meter per minuut zorgden ook voor verliezen her en der. Vooral op Bourges Nationaal waren er heel wat duiven die blijkbaar de weg naar huis niet meer kenden, onder hen zelfs heel geroutineerde vliegers. Bij koude kopwind hebben, niet ingevlogen duiven, het altijd heel erg moeilijk.

THE LOST SON

BLUE HEAVEN LOFT :
Het weekend(19/05) voor Bourges (26/05) stond er Orléans(400km.) op het programma. Alle duiven waren mee met het oog op de komende Nationale vlucht. We hebben een opdoffer van belang gekregen. Nooit eerder meegemaakt. Een ontgoocheling tot en met. Hoe blijer en tevreden we waren vorige week des te groter was nu onze teleurstelling. Op een paar prijzen na kwamen we er dit keer helemaal niet bij te pas. Onze inleiding bij vorig stukje :”Wie vandaag prat gaat om een overwinning van gisteren zal niets hebben om morgen trots op te zijn.” Is dus ook op ons van toepassing.

THE LOST SON

Het was Vrijdag ochtend, de zon scheen al vroeg en er was geen enkel wolkje in de verste verte te bespeuren. De oude duiven en jaarlingen waren gisteren al ingekorfd voor een vlucht uit TOURY( 373 Km.) vandaag zouden we dus met de jongen van 2012 op stap kunnen gaan. “Gaan we doen” zei mijn vrouw, wijl ze in haar blauwe overal kroop en ik toekeek en knikte dat het goed was.

THE LOST SON

In 2011, tijdens de voorjaarsvluchten, kregen we onverwacht bezoek. Een Dierenarts uit Vlaanderen moest bij ons ergens in de buurt zijn en hij vroeg mij of ik even tijd voor hem had voor een gesprek. Als gewoonlijk was ik natuurlijk heel nieuwsgierig. We hadden het samen over alles  en nog wat. Ook over duiven, of wat dacht je?Want dat was het hoofdonderwerp.

THE LOST SON

Blue Heaven Loft : Woensdag 11 april…gunstige weersomstandigheden.
Eindelijk is het zover. Aangezien de mogelijkheid geboden werd, hebben we hier dankbaar gebruik van gemaakt.We hebben al onze vliegduiven, dat zijn er 72 in aantal, weggebracht naar ongeveer 15 kilometers. De wind blies West Zuid West met een kracht van 3 Beaufort. Alhoewel de zon volop scheen, gingen er voortdurend dreigende stapelwolken aan ons voorbij. Onze vliegduiven zitten verspreid over vijf compartimenten. Manden uit onze Cabine-express worden via een lift naar de hokken gebracht en nadien, vol met duiven weer naar onder gevoerd. Heel deze operatie neemt nagenoeg een goeie 10 minuten in beslag.

THE LOST SON

Het leven zoals het is in “BLUE HEAVEN LOFT”
Ondanks het feit dat de lente zijn intrede gedaan heeft met veel zonneschijn en dag temperaturen van om en nabij de 20° Celsius, wijl de nacht- en morgen temperaturen rond de 5°Celsius bleven, was er toch die verraderlijke Oost-Noord-Oosten wind tot 3 Beaufort. En dat hield ons tegen om met de jaar- en oude duiven de weg op te gaan. Vergeten we niet uit het oog, ieder jaar komt dat terug, dat een lente zonder stormen is zoals een vrouw zonder vormen.

THE LOST SON

Reactie op Paratyfus :  In BLUE HEAVEN LOFT werden, zoals gezegd, alle vliegduiven en dat zijn jaarlingen en oude duiven, inbegrepen de duivinnen die op dubbel weduwschap worden gespeeld, gevaccineerd tegen Paratyfus. Vooraf gegaan door een kuur van 10 dagen en een na behandeling van 5 dagen met Emdotrim. Het moet wel zijn dat deze behandeling als voorbereiding op de vaccinatie van groot belang is. In feite hebben we niet kunnen vaststellen dat er duiven bij liepen die last hadden van het vaccin COLOMBOVAC(Paratyfus) van de Firma Pfizer. Wel was de sfeer op het hok, zowel bij de duivers als bij de duivinnen, gedurende enkele dagen wat rustiger dan normaal. Maar echte tekenen van ongemak hebben we niet kunnen vaststellen.

THE LOST SON

We blijven experimenteren, omdat het de enige weg is om nog wat bij te leren. Trouwens, steeds hetzelfde paard bereiden, leidt tot eentonigheid en dat wil ik, ten allen tijde, blijven vermijden. Zo zijn we dit jaar 2012 een week vroeger dan gewoonlijk,  beginnen te verduisteren. We willen met onze jonge duiven eerder van start gaan, al is dat gemakkelijker gezegd dan wel gedaan. In het verleden werd er verduisterd vanaf 1 maart en dat tot begin mei , voor wat de oude- en jaarduiven betreft. Echter tot een stuk in juni voor wat de jongen aangaat. Maar in 2012 gaan we deze periode wat inkorten met vooral het oog gericht op de Nationale Vluchten, die vanaf einde mei op de kalender staan.

THE LOST SON

Het wintert buiten nog steeds, ook al blijkt het ergste toch wel voorbij te zijn. En hoop duikt weer op in het hart van zoveel duivenliefhebbers. Met al dat jong volk op het dak of in de spoetnik is die hoop wel verantwoord. Nieuwe horizonten dagen weer op als het straks opnieuw lente wordt en de natuur in al zijn pracht herleeft en bekomt van al dat gure winterweer van de voorbije weken. Ik heb het ergste niet meegemaakt, was al weer een tiental dagen weg van huis, op zoektocht en verkenning in Taiwan, mijn tweede vaderland.

THE LOST SON

In een van onze vorige bijdragen schreven we letterlijk dat er heel veel over seks gesproken wordt, maar dat het veel te weinig bedreven wordt…
Welnu, toeval of niet? Een Professor aan de Leuvense Universiteit heeft onlangs een enquête gehouden over seks in het algemeen. Via een oproep langs een TV programma bereikte hij nagenoeg 100.000 mensen die gevolg gaven aan zijn uitnodiging en verzoek. Aan de hand van deze antwoorden kwam hij tot een wel zeer interessante vaststelling. Je hebt dat ook kunnen lezen in kranten en magazines, je hebt dat kunnen zien op Televisie en je hebt dat zeker ook wel gehoord op verschillende Radiozenders. Nu blijkt echter uit dit onderzoek dat we wekelijks, gemiddeld, geen 3 maal seks hebben(werd algemeen zo aangenomen als een mythe), maar gemiddeld slechts 1  maal en nog een paar schermutselingen. Dat is natuurlijk een vaststelling die berust op statistieken, en zoals je weet kunnen statistieken  niet altijd de exacte werkelijkheid weergeven. Maar toch, het blijft een aanwijzing dat het bergaf gaat met het seksleven van de doorsnee Belg. Waaraan zou dat nu kunnen liggen?

THE LOST SON

Het merendeel van onze jonge duiven 2012 , de eerste ronde van de kwekers is geboren bij volle maan. We hebben dat niet op voorhand gepland. Het is louter toevallig. We konden niet vroeger koppelen omdat we in een tijdspanne van twee maand druk in de weer waren voor allerhande duiven manifestaties, zowel in binnen- als buitenland, waarvan driemaal in China. Een beetje van het goede te veel. Maar wat wil je…het is zo moeilijk om negatief te reageren op gedane voorstellen. En natuurlijk moet ik ook bekennen dat we er nogsteeds graag bijbehoren. Dus mag ik niet klagen. Het is en was onze beslissing om zo dikwijls weg te zijn van huis, telkens minstens voor enkele dagen. Mijn vrouw gewent er stilaan  aan om geregeld een paar nachten alleen te moeten slapen. Ze vindt dat zalig omdat ze dan even tot rust kan komen en nieuwe energie opstapelen. Natuurlijk moet ik ook niet gaan overdrijven  bij het afwezig zijn. Want je weet het toch dat : “Als de kat is van huis, dansen de muizen thuis.” En zo is seks net als geloof, er wordt te veel over gepraat en te weinig beleefd. Vaststaat ook dat iedereen liegt over seks, de meeste liegen zelfs tijdens de seks. En zo kunnen vrouwen orgasmen faken, mannen een hele relatie… Jongens,jongens toch, we zijn weer afgedwaald… Komaan…

THE LOST SON

Het koppelen van onze kweekduiven tijdens de tweede week van december 2011 is minder goed verlopen dan in 2010. De reden hiervoor lag wel voor de hand. Als je alle kwekers, geboren in 2003 en 2004 zo maar van het hok neemt, weet je ook dat die moeten vervangen worden door jongere en meer dynamische krachten. En dat loopt niet altijd van een leien dakje. Gelukkig wist mijn vrouw, met haar engelengeduld, alles weer in goede banen te leiden. Wat ben ik toch een gelukzak? Van 20 jaar jachtig leven in Taiwan heb ik ook enorm veel geleerd. Ook dat wie een mooie, goede en slimme vrouw zoekt, er niet een zoekt maar drie. Een goede raad daarom nog : zoek voor je zelf een spaarzame vrouw al moet je daarbij een paar schoenen verslijten. En denk er vooral aan dat een vrouw pas mooi is wanneer ze naakt mooier is dan half naakt.  Toch vind ik en ervaar ik nu dat één te weinig is maar drie Te veel.

THE LOST SON

Schoenmaker blijf bij je leest...

Nog een laatste keer, op verzoek, een toelichting over de entstof tegen Paratyfus. Wij persoonlijk blijven zweren bij de entstof van COLOMBOVAC PT op de markt gebracht door de Firma PFIZER. Het te kort aan entstof en nadien ook het prijskaartje hebben er voor gezorgd dat wetenschappers naar alternatieven zijn gaan zoeken. En ze hebben die ook gevonden. Eigenaardig genoeg kregen we hierover dan toch een paar vraagstellers over de vloer met de nodige commentaar. Het is daarom dat we, via deze weg, weer wat orde op zaken gaan zetten. 

THE LOST SON

Noodzaak is de moeder van vindingrijkheid

Wie nog niet gekoppeld heeft kan nog vlug wat bijstand verlenen. Vooral oude duivinnen hebben soms last om jaarlijks hun eerste ronde eieren te deponeren. Vroeger gaven wij, voor de koppeling,  een kuur met Ampicilline.  Maar dat is nu weer uit de handel. Er moest dus gezocht worden naar een alternatief. Niet gemakkelijk op het eerste zicht, omdat het gebruik van antibiotica zo danig is verstrengd de laatste jaren dat het aan de veearts is om naar een oplossing te zoeken. Zonder zijn tussenkomst is in feite nog weinig te bekomen.

THE LOST SON

Eindelijk is het dan weer zover. De entstof tegen Paramixo Virus, Colombovac PMV (10ml/50 dosissen) en Colombovac, Paramixo/Pox gaan kortelings weer voorhanden zijn. Nu op de markt gebracht door Pfizer. Raadpleeg  hier voor tijdig je Dierenarts en maak een afspraak met hem om je dieren zo vlug mogelijk te laten vaccineren. Je kan zelf wel begrijpen dat , na de lange wachttijd op de nieuwe voorraad, iedereen zo vlug en zo spoedig mogelijk wil gediend en geholpen worden. Laten enten tegen Paramixo is verplichtend. Maar als er geen entstof goed genoeg bleek te zijn(vandaar het te kort aan product), wat kan je als melker hier dan nog aan doen? Is hier geen taak weggelegd voor onze KBDB leiders? Vanuit hun positie zouden zij hieraan toch wat kunnen doen? Zij kennen de bevoegde instanties en kunnen de behoefte en de noodzaak voor een Paramixo Virus entstof nader toelichten. Hopelijk is weldra alles opgelost en zal een schaarste van het product zich niet meer voordoen in de nabije toekomst. Men moet er gewoon voor zorgen dat  de “Vraag en aanbod” in evenwicht blijven.  Wanneer nu best laten enten?

THE LOST SON

Even terug naar onze vorige bijdrage waar we het gehad hebben over het uitzoeken en selecteren van duiven die geschikt zijn om aan winterkweek te gaan doen. Ik voel me namelijk verplicht om er nog iets zeer belangrijks aan toe te voegen. Ik ben wel echt vergeten(bij mij gebeurt dit gewoon automatisch)om er op te wijzen dat bij het beoordelen en evalueren van de vleugel men zeker niet mag  vergeten om te kijken of de duiven geen gekloven of gespleten slagpennen in hun vleugel hebben. Zo goed en zo kwaad mogelijk zal ik dat proces trachten uit te leggen.

THE LOST SON

Keuzes maken is niet altijd even gemakkelijk. Ik zei dat vroeger reeds : Wie kiest tussen twee dingen, heeft wel het ene maar mist het andere. Wie  zinnens is om aan winterkweek te beginnen moet hier wel rekening mee houden. Wanneer we nu duiven selecteren en uitzoeken waar we winterkweek mee doen, werken we als volgt: eerst worden alle duiven gepakt en in manden gezet, liefst niet te dik op een. Vanuit de buiten volières verhuizen ze dan naar een ruimte onder de hokken waar ze minstens twee uur, onaangeroerd, blijven staan. We zorgen er wel voor dat de duiven wat donker zitten, zodat ze minder gaan vechten en geleidelijk tot rust komen. Mijn vrouw heeft steeds een hand in heel dat gebeuren dat zich jaarlijks opnieuw afspeelt.  Zij, handig als niet een in het vatten van duiven, is het die duif per duif uit de manden neemt en ze aan mij doorgeeft. Het gezegde is nochtans : “ Waar broeken spreken moeten rokken zwijgen”.

Paratyphus  Entstof opnieuw voorhanden.

Het heeft een tijdje geduurd, en ja als je op iets wacht dat duurt gewoonlijk  langer dan normaal. Geduld wordt echter altijd beloond en vandaag zijn we blij te mogen aankondigen dat de Entstof COLOMBOVAC  PARATYPHUS opnieuw in de handel verkrijgbaar is. We hadden al een paar maal gebeld met onze Veearts Dokter Raf HERBOTS om na te gaan hoever het nu stond met de beschikbaarheid van deze Entstof.  Bedoeling was om zo vlug mogelijk deze Enting te laten doorgaan en dat liefst zes tot acht weken voor de start van de winterkweek. Ervaring heeft ons geleerd dat deze tijdspanne beslist nodig is ten einde onbevruchte eieren te voorkomen. Onze Dokter Veearts was uiteindelijk wat geïrriteerd omdat ik hem hier andermaal lastig mee viel. Zo zei hij me onomwonden : “Als ik geen Entstof kan bekomen kan niemand in heel België eraan geraken.”

29 september 2011 : Vandaag, dag op dag een jaar geleden belde vriend Willem uit Holland mij op en zei :”Hartelijke gelukwensen bij je verjaardag, maar vergeet vooral niet dat je vandaag aan het laatste kwartaal van je leven begint.”  Heden nu, we zijn een jaar later dus belde hij weer, vragend hoe het ging en hoe ik mij voelde?

THE LOST SON

We zijn diep onder de indruk en ja, ook de ontgoocheling heeft zich een tijd lang van ons meester gemaakt. De laatste Nationale vlucht(2011) uit Gueret(571 km.), het afsluitstuk van het seizoen 2011, heeft voor BLUE HEAVEN LOFT niet gebracht wat we er van verwacht hadden. Al onze gedane inspanningen en toewijding qua verzorging en begeleiding, werden niet verzilverd.  Wie de perfectie nastreeft moet natuurlijk ook rekening houden met het feit dat alle wegen niet even effen zijn. De verwachte stunt om 2011 te beëindigen is er niet gekomen.

THE LOST SON

In mijn vorige beschouwing heb ik een belofte gedaan. Ik heb hierdoor bij veel melkers nieuwsgierigheid opgewekt. Nieuwsgierigheid is nochtans een eigenschap van vrouwen. En je beseft dat pas veel te laat. Dat was bij mij zo en dat is bij veel van jullie ook het geval. Vrouwen zijn nu een maal zo, mijn ex was niet anders. Opgepast dus want bij verkering houden ze een beetje van je, eens getrouwd houden ze veel van je, en bij scheiding houden ze alles van je. Dat gaat zo ook met de liefde, die is net gelijk een flitspaal, het komt onverwacht en kost je heel veel geld. Nu, mijn gedane belofte, ik kan hier niet meer onderuit. Ook al was mijn vrouw niet echt blij, toen ik haar vertelde dat ik andermaal, open en bloot zou gaan uitleggen hoe wij met duiven spelen in “BLUE HEAVEN LOFT”.

THE LOST SON

“Blue Heaven loft” : De duiven doen het nog goed.  Had ik je niet gezegd dat ze klaar zouden zijn voor Argenton Nationaal(540Km.) En als je dan zeven duiven speelt bij de eerste honderd Nationaal tegen meer dan  30.000 duiven, oude-jaar-en jonge duiven samen, dan mag je niet klagen. Intussen hebben we alle oude-en jaarduiven op nest gebracht. Dit is ieder jaar een heel spektakel. Na Bourges Nationaal(31/7) werden de vliegduiven samen gelaten om vier nachten later( op drift en jagen) weer ingekorfd te worden voor een vlucht uit Blois(454 Km.), als voorbereiding naar Argenton (550km)toe. ’s Maandags, de week voor Argenton hebben we hen dan eieren onder gestopt.

THE LOST SON

De Nationale vlucht uit Bourges, eind juli heeft haar beloop gekregen. Maar wat een rotvlucht is het geworden? Iedereen wist het dat op Zaterdag, de dag van de lossing, het niet goed zou zijn in Belgiê, de weerspecialisten voorspelden immers slechte weersomstandigheden. Toch werd er gelost. Niets op tegen, maar veel te laat.. Hoe dikwijls heb ik er al opgewezen dat, als men persé lossen wil  bij twijfelachtig weer, dat men dit dan best doet zo vroeg mogelijk. Nee, men wacht tot 9 u. 30 om de duiven de lucht in te jagen. Gevolg…een slechte vlucht en veel duiven die buitenhuis de nacht  dienden door te brengen met alle gevolgen van dien. Het was nochtans goed weer en er was ook een goede zichtbaarheid, dat kon men zien op Teletekst. Waarom de duiven dan niet gelost om 7u00?

THE LOST SON

We hebben het de laatste keer gehad over mijn goede vriend Peter Trost uit Essingen(Duitsland). Peter gaat stilaan terug duivenmelker worden, na een onderbreking van enkele jaren wegens zijn  succesvolle zeiltocht om de wereld. Ik heb het met u uitvoerig gehad over hoe hij alles zag en overwoog en hoe hij zijn genomen beslissingen realiseerde en tot een goed einde bracht. Iets moet ik er echter nog aan toevoegen, ten einde volledig te zijn.

THE LOST SON

BLUE HEAVEN LOFT kreeg onlangs het bezoek van Peter Trost uit Essingen(Duitsland). Vroeger wonende in Aalen, niet zo ver weg van Stuttgart gelegen. Hij is de man die met zijn ADVENTURE 3 de wereld rond reisde, over zeeën en oceanen. Maar hij is vooral ook een duivenmelker met hart en ziel. Peter is een jarenlange vriend van ons, nog van in de tijd dat Union Antwerpen, de Hogeschool van de toenmalige duivensport, haar Kampioenen vierde in de Arena in Deurne. Dat was ook de tijd van den “DOKUS” van René Somers uit Oelegem. Toevallig is ook René geboren, net zoals Peter en ikzelf in het gezegende jaar 1935.

THE LOST SON

Ik heb een lang gesprek gehad met Jean-Louis Jorissen over de nieuwe specialiteit “RONI”. (Regular Oligosaccharides for Normalizing the Intestin)

Het werd een verhaal over prebiotica, probiotica ipv antibiotica. dat kadert in zijn inmiddels alom bekende missie. Met Willem De Bruijn heb ik vaak gesprekken gevoerd met Jean-Louis over deze materie. Willem was een vroege en enthousiaste aanhanger van deze methode. Te meer Willem is tandarts, hij genoot een academische opleiding zoals ook zijn echtgenote als arts. Van uit hun medische achtergrond waren ze al langer overtuigd dat het antibioticagebruik te pas en te onpas, niet verder kon.

THE LOST SON

Wind, ligging en massa bepalen het resultaat : Dat was vroeger zo, dat is nu in 2011 nog steeds het geval. Wie het daar niet mee eens is, kan me altijd bellen. We hebben drie weken Halve Fond achter de rug. De twee eerste vluchten werden afgewerkt met een wind blazend uit het Oosten. En wat zien we ? Alle kopprijzen worden gewonnen door melkers die het meest westelijk van de vluchtlijn wonen.

THE LOST SON

Mijn vrouw hoorde mij onlangs opnieuw vloeken tot in huis. “Wat was er weer aan de hand?” vroeg ze me nadien. “Ik maakte me kwaad om twee duivinnen die Lesbische neigingen vertoonden en in een hoekje bij elkaar lagen te vrijen.” Zei ik. “Dat ga je hen niet kunnen afleren, want dat zit in hun natuur.” Was haar repliek.

Mijn vrouw hoorde mij onlangs opnieuw vloeken tot in huis. “Wat was er weer aan de hand?” vroeg ze me nadien. “Ik maakte me kwaad om twee duivinnen die Lesbische neigingen vertoonden en in een hoekje bij elkaar lagen te vrijen.” Zei ik. “Dat ga je hen niet kunnen afleren, want dat zit in hun natuur.” Was haar repliek.

Witte Handschoenen : Het is een gewoonte van mij om bij de verzorging van de duiven witte handschoenen te dragen. Ik ben hiermee begonnen reeds van bij mijn terugkeer naar België, einde 2002. Waarom kan je u afvragen? Wel, dat ga ik je pas vertellen op het eind van dit verhaal.

Met de duiven in BLUE HEAVEN LOFT verloopt alles naar wens. Het mooie weer van de laatste dagen heeft ook bij ons zijn effect niet gemist. Alle vliegduiven en het stel late jongen 2010 hebben we een paar maal weggebracht. Tussendoor hebben we ze allen ook vrij gemaakt van Ectoparasieten, en dat met één enkele druppel.

De vliegduiven en de jonge duiven  zijn begin maart geënt.  Bij mij viel het op dat er toch enkele duiven waren die hier wat last van hadden. Hebt U dat ook opgemerkt? Gewoonlijk houden we pas geënte duiven een paar dagen binnen. Maar omdat het zo’n mooi weer was buiten, met volop zonneschijn, wou mijn vrouw dat ik het hok van de jonge duiven toch open zette en het jonge volkje gewoon in en uit liet lopen.

Dat vrouwen van seks houden en duiven van pinda’s daar zijn we zeker van. Dat hebben we dagelijks kunnen ondervinden toen ik nog in Taiwan leefde als een vrijgezel. En je kent toch nog wel het liedje van B.N .?  “ Een vrijgezel die gaat pas slapen als hij alle sterren heeft gezien, als hij van zijn vrijheid heeft genoten, als hij zegt ’t was fijn , bedankt tot ziens.”

De stand van zaken in ”BLUE HEAVEN LOFT”. We zijn half februari... wat gaat de tijd toch snel?  In Poznan Polen, tijdens de 32ste Olympiade van 28-30.01.2011 hebben we zelf  kunnen vaststellen dat de duivensport nog leeft, zeker dan in de Oostblok landen waar het leden aantal nog in stijgende lijn gaat. Dat is dan toch nog iets positiefs over onze zo geliefde sport en hobby.

Latijns spreekwoord door de Romeinse dichter Horatius neergeschreven in een van zijn verzen... Wie, meer dan ik, kan hierover meepraten?

Duivinnen die leggen… Is het U nog niet opgevallen dat duivinnen die we als jaarling en tweejaarse meer dan 40 weken op Grote Halve Fond hebben gespeeld een veel grotere behoefte hebben om een gezin te stichten en dus gemakkelijker met eieren komen dan wel hun andere hokgenoten?

Het nieuwe jaar was nog maar pas begonnen of ik scoorde reeds een paar slechte punten. Mijn vrouw en ik lagen nog in bed, het was nog pikdonker, maar beiden waren we toch klaar wakker, zonder iets te zeggen...Opeens echter verbreekt mijn vrouw de stilte...En stel je voor wat ze toen tot me zei? Je houdt het niet voor mogelijk en toch is het zo. Ze zei letterlijk: ”Michel, ik heb de indruk dat je TE weinig lucht op de vlieghokken hebt...”

In BLUE HEAVEN LOFT verloopt alles zoals gepland. We zijn volop aan het ringen. Toch nog enkele koppels die wat later met eieren kwamen, hebben nog geen jongen. Maar dat komt straks wel. Er werd maar kort voorgelicht en dat laat zich nu gevoelen. Hiermee wordt dan andermaal het bewijs geleverd dat de forme en de conditie bij duiven afhangt van DRIE grote Factoren : nl. de speling tussen LICHT en DONKER, de TEMPERATUUR (warmte) en de VOCHTIGHEIDSGRAAD op het hok....

Zoutleeuw : 22 december 2010
Het is even rustig in Blue Heaven Loft. Alle duiven zijn aan het broeden…Iedere dag hebben we wat kort geknipt stro ter beschikking gesteld. Een plezier toch om te zien hoe sommige duiven hier dankbaar gebruik van maken. Het heen- en weervliegen scherpt hun gezwindigheid aan en de weg naar hun thuis vinden ze nadien haast blindelings. Maar dat ijverig in de weer zijn en dat op- en  aanvliegen met strohalmen leert ons ook heel wat over het karakter en de gehechtheid aan het nest dat onze duiven aan het bouwen zijn. Goed uitkijken dus...

Laat me even opsommen en teruggrijpen naar wat er sedert half september (einde van het vliegseizoen) 2010 zich heeft afgespeeld in Blue Heaven Loft.

Na het microscopisch- en bacteriologisch onderzoek op alle duiven ben ik er even van door gegaan...