"Een gans leven tussen duiven en vrouwen"

In een van onze vorige bijdragen schreven we letterlijk dat er heel veel over seks gesproken wordt, maar dat het veel te weinig bedreven wordt…
Welnu, toeval of niet? Een Professor aan de Leuvense Universiteit heeft onlangs een enquête gehouden over seks in het algemeen. Via een oproep langs een TV programma bereikte hij nagenoeg 100.000 mensen die gevolg gaven aan zijn uitnodiging en verzoek. Aan de hand van deze antwoorden kwam hij tot een wel zeer interessante vaststelling. Je hebt dat ook kunnen lezen in kranten en magazines, je hebt dat kunnen zien op Televisie en je hebt dat zeker ook wel gehoord op verschillende Radiozenders. Nu blijkt echter uit dit onderzoek dat we wekelijks, gemiddeld, geen 3 maal seks hebben(werd algemeen zo aangenomen als een mythe), maar gemiddeld slechts 1  maal en nog een paar schermutselingen. Dat is natuurlijk een vaststelling die berust op statistieken, en zoals je weet kunnen statistieken  niet altijd de exacte werkelijkheid weergeven. Maar toch, het blijft een aanwijzing dat het bergaf gaat met het seksleven van de doorsnee Belg. Waaraan zou dat nu kunnen liggen? Is er een uitleg hiervoor? We menen van wel. Als je weet dat 1 Belg op de 10 antidepressiva slikt. Dat is zeker bedroevend.  Een geluk nog dat mannen steeds klaar en bereid te vinden zijn als de gelegenheid zich voordoet. Wijl veel vrouwen steeds op zoek gaan naar een uitstel van executie en hiervoor ook alles aanwenden om de man op afstand te houden wanneer hij te frequent toenadering zoekt. Wat kan je hier nu tegen doen? Als Kapitein op een schip moet je als laatste man van boord gaan voor dat het schip wegzinkt.  En overstappen op een ander schip is niet voor iedereen van toepassing. Niet iedereen kan hiervoor de moed opbrengen, ook al biedt dit een mogelijke uitweg. Zo is nu eenmaal het leven : mensen zoeken, mensen jagen, mensen vinden, trouwen,krijgen kinderen die groot worden en een eigen gezin stichten en het ouderlijk huis verlaten, wijl man en vrouw dan alleen achterblijven en samen oud worden. Vrouwen moeten eerst nog door de menopauze heen. Mannen willen seksueel wel actief blijven wat van groot belang is voor zijn gezondheid. Maar langzaam gaat ook hij toegeven en berusten in de houding van zijn levens gezellin. De zucht en het verlangen naar seks neemt af. Gevolgen hiervan blijven niet uit. Mannen geraken op sukkel en problemen met hun prostaat zijn nooit ver weg. Meestal gaat dat alles dan nog gepaard met een hoge bloeddruk wijl de medicatie(bloedverdunners) hiertegen nefast is voor de potentie van de man en zal zorgen voor een verdere en definitieve aftakeling. Dat is onze zienswijze over het leven. Niet iedereen zal het hiermee eens zijn. Al wil ik wel toegeven dat hij die tevreden is met wat hij krijgt en heeft, waard is dat hij leeft… Tot hier dan weer een portie seksuele ervaringen. Ik kan het niet nalaten hierover te schrijven. Van bij de aanvang reeds heb ik duidelijk gesteld en verteld dat mijn leven beheerst wordt door vrouwen en duiven. En voor hen ben ik ook nog steeds dagelijks in de weer. Naar hun beiden kijk ik nog altijd met veel bewondering op.  Geruime tijd reeds en geregeld heb ik kunnen vaststellen en ervaren dat er geen verschil is tussen een mooie duif en een mooie vrouw. Je moet hun beiden in de handen nemen om te voelen en te weten welk vlees je in de kuip hebt… Zo is dat nu eenmaal…

Met deze twee producten kan je de jonge duiven gezond houden tot bij de opleervluchten.

Snel nu weer terug naar de duiven : Het is winter buiten, minus 12° Celsius.  En een ijskoude wind uit Noord, Noord oostelijke richting giert rond BLUE HEAVEN LOFT en  geeft een onbehaaglijk gevoel.  Binnen op de hokken schommelt de temperatuur tussen 0 en 5 graden Celsius. Daar waar de vochtigheidsmeter geregeld om en bij de 50° blijft. Onze ATX stralingsplaten staan momenteel op maximum. Zij zorgen in principe echt voor het ideale hokklimaat en dat zonder zuurstof te verbruiken. Echt ideaal bij deze barre weersomstandigheden. Tegen onze  gewoonte in werden zowel de kweek-als de vliegduiven voor de koppeling in december niet behandeld tegen Trichomoniase. En dat hebben we ook niet gedaan tijdens het broeden. Ondanks dit verzuim stel ik nochtans vast dat er overal gezonde piepers in het nest liggen. Een voorbehoedende kuur tegen trichomonen gaan we wel inlassen bij onze vliegduiven. Eens dat de jonge duiven gespeend zijn en duivers en duivinnen weer gescheiden gaan leven krijgen ze gedurende een vijftal dagen Ronidazole in het drinkwater. Met Dokter Raf Herbots hebben we intussen al een afspraak gemaakt om al onze jonge duiven te komen vaccineren tegen Paramixo /Pox. Dat zijn dus onze eerste en tweede ronde van de kwekers en de jongen van de vliegduiven die dan respectievelijk 4 tot 6 weken oud zullen zijn. Wie zo vroeg zijn piepers laat vaccineren(wat toch goed is voor de opbouw van hun immuniteit) doet er goed aan om nog een tweede maal te laten vaccineren als de jonge duiven 10-12 weken oud zullen zijn. Wij doen dit uit voorzorg omdat vaststaat dat een enting op zeer jonge leeftijd niet altijd aanslaat.. . En tussen de twee entingen in hebben we ruimschoots de gelegenheid om ze vrij te maken van Trichomonen. En tien dagen na de tweede  vaccinatie met PMV/POX kan men dan geleidelijk gaan aanvangen met het opleren van het jonge volkje. Deze zullen dan ongeveer 3 maand oud zijn.

Vanuit de hemel gezien en bekeken :
Onlangs een mail gekregen van een Franse duivenmelker die mij foto’s doorstuurde, vanuit een luchtballon genomen boven het franse grondgebied en de vluchtlijn van onze naar huis terugkerende duiven. Zijn vraag nu : na het zien van deze beelden, wat zegt je wellicht hierover, als je vaststelt dat onze duiven ieder weekend de kans krijgen om dit alles te zien, veel beter dan wij? Als je nu deze beelden bekijkt (klik op de afbeelding).

Dan moeten we ons toch afvragen in welke mate onze overvliegende duiven hiernaar kijken en er ook gebruik van weten te maken?
Voor mij staat het vast dat duiven hun weg naar huis vinden, voortgaande op wat ze in hun geheugen hebben opgeslagen. Dat zijn bepaalde vlakten, toren hoge gebouwen,kerken, kastelen, fabrieksschouwen, snelwegen en waterlopen. Aan de rivier de Leie , in de streek rond Gent, woont er toch een melker wiens duiven de stukken van het dak vliegen. Natuurlijk heeft hij goeie duiven maar ze genieten wel van het voordeel dat de rivier de Leie hen biedt. Ze hebben gewoon de bedding  en de loop van de rivier te volgen op hun weg naar huis terug . En zolang de weersomstandigheden het echt wel toelaten , trekken onze duiven, van bij de lossing, richting West-Noord-West. En bij een vroege lossing kiezen ze steeds de richting weg van de opkomende zon. Dat ze nadien gebruik maken van bepaalde herkennings punten staat voor ons vast als een pijl boven water. We staven deze bewijsvoering door hetgeen we enkele jaren terug mochten beleven toen we verplicht waren, wegens de vogelgriep, om vanuit Duitsland(Oosten) te gaan vliegen. Ik heb hier vroeger al naar verwezen en ik kan nu niet anders dan in herhaling vallen. Die twee of drie vluchten, vanuit het Oosten, brachten aan het licht dat duiven met ervaring, dat zijn duiven die voorheen jaarlijks minimum 10.000 kilometers, alleen aan prijskampen, in de vleugel hebben.Wel deze oude-en jaarduiven kwamen allen naar huis, in groepjes van 3-4 duiven te samen, maar wel vanuit het zuiden.. Onze ,op dezelfde vlucht gespeelde jonge duiven kwamen allen naar huis terug , recht vanuit het oosten. Dat heeft ons vermoeden sindsdien nog doen groeien om te beweren, dat duiven, met een sterke wil en drang naar huis toe, eerst op zoek gaan naar bepaalde herkenningspunten, waarvan ze de beelden hebben opgeslagen boven hun oogkasten. Men is trouwens nog steeds bezig met te onderzoeken hoe onze duiven zich oriënteren en hoe ze de weg naar huis kunnen terugvinden. Maar de natuur geeft zijn geheimen zo maar niet prijs. Het zelfde doet zich voor bij vreemd gaande vrouwen, zij zullen dat steeds geheim willen houden, ze  blijven dat al maar door ontkennen, tot zolang de echte minnaar met zijn neus op de feiten wordt gedrukt.
Met duiven spelen en vrouwen liefhebben…het is een verslaving,  waar gans mijn leven is mee gevuld. Maar het is alleszins veel beter dan die 1 op tien van de bevolking die stress gevoelig zijn en antidepressiva moeten slikken…
Dat is het dan weer, blijf hopen , wees optimist en carpe diem…

Tot binnenkort

THE LOST SON

Het merendeel van onze jonge duiven 2012 , de eerste ronde van de kwekers is geboren bij volle maan. We hebben dat niet op voorhand gepland. Het is louter toevallig. We konden niet vroeger koppelen omdat we in een tijdspanne van twee maand druk in de weer waren voor allerhande duiven manifestaties, zowel in binnen- als buitenland, waarvan driemaal in China. Een beetje van het goede te veel. Maar wat wil je…het is zo moeilijk om negatief te reageren op gedane voorstellen. En natuurlijk moet ik ook bekennen dat we er nogsteeds graag bijbehoren. Dus mag ik niet klagen. Het is en was onze beslissing om zo dikwijls weg te zijn van huis, telkens minstens voor enkele dagen. Mijn vrouw gewent er stilaan  aan om geregeld een paar nachten alleen te moeten slapen. Ze vindt dat zalig omdat ze dan even tot rust kan komen en nieuwe energie opstapelen. Natuurlijk moet ik ook niet gaan overdrijven  bij het afwezig zijn. Want je weet het toch dat : “Als de kat is van huis, dansen de muizen thuis.” En zo is seks net als geloof, er wordt te veel over gepraat en te weinig beleefd. Vaststaat ook dat iedereen liegt over seks, de meeste liegen zelfs tijdens de seks. En zo kunnen vrouwen orgasmen faken, mannen een hele relatie… Jongens,jongens toch, we zijn weer afgedwaald… Komaan…

THE LOST SON

Het koppelen van onze kweekduiven tijdens de tweede week van december 2011 is minder goed verlopen dan in 2010. De reden hiervoor lag wel voor de hand. Als je alle kwekers, geboren in 2003 en 2004 zo maar van het hok neemt, weet je ook dat die moeten vervangen worden door jongere en meer dynamische krachten. En dat loopt niet altijd van een leien dakje. Gelukkig wist mijn vrouw, met haar engelengeduld, alles weer in goede banen te leiden. Wat ben ik toch een gelukzak? Van 20 jaar jachtig leven in Taiwan heb ik ook enorm veel geleerd. Ook dat wie een mooie, goede en slimme vrouw zoekt, er niet een zoekt maar drie. Een goede raad daarom nog : zoek voor je zelf een spaarzame vrouw al moet je daarbij een paar schoenen verslijten. En denk er vooral aan dat een vrouw pas mooi is wanneer ze naakt mooier is dan half naakt.  Toch vind ik en ervaar ik nu dat één te weinig is maar drie Te veel.

THE LOST SON

Schoenmaker blijf bij je leest...

Nog een laatste keer, op verzoek, een toelichting over de entstof tegen Paratyfus. Wij persoonlijk blijven zweren bij de entstof van COLOMBOVAC PT op de markt gebracht door de Firma PFIZER. Het te kort aan entstof en nadien ook het prijskaartje hebben er voor gezorgd dat wetenschappers naar alternatieven zijn gaan zoeken. En ze hebben die ook gevonden. Eigenaardig genoeg kregen we hierover dan toch een paar vraagstellers over de vloer met de nodige commentaar. Het is daarom dat we, via deze weg, weer wat orde op zaken gaan zetten. 

THE LOST SON

Noodzaak is de moeder van vindingrijkheid

Wie nog niet gekoppeld heeft kan nog vlug wat bijstand verlenen. Vooral oude duivinnen hebben soms last om jaarlijks hun eerste ronde eieren te deponeren. Vroeger gaven wij, voor de koppeling,  een kuur met Ampicilline.  Maar dat is nu weer uit de handel. Er moest dus gezocht worden naar een alternatief. Niet gemakkelijk op het eerste zicht, omdat het gebruik van antibiotica zo danig is verstrengd de laatste jaren dat het aan de veearts is om naar een oplossing te zoeken. Zonder zijn tussenkomst is in feite nog weinig te bekomen.

THE LOST SON

Eindelijk is het dan weer zover. De entstof tegen Paramixo Virus, Colombovac PMV (10ml/50 dosissen) en Colombovac, Paramixo/Pox gaan kortelings weer voorhanden zijn. Nu op de markt gebracht door Pfizer. Raadpleeg  hier voor tijdig je Dierenarts en maak een afspraak met hem om je dieren zo vlug mogelijk te laten vaccineren. Je kan zelf wel begrijpen dat , na de lange wachttijd op de nieuwe voorraad, iedereen zo vlug en zo spoedig mogelijk wil gediend en geholpen worden. Laten enten tegen Paramixo is verplichtend. Maar als er geen entstof goed genoeg bleek te zijn(vandaar het te kort aan product), wat kan je als melker hier dan nog aan doen? Is hier geen taak weggelegd voor onze KBDB leiders? Vanuit hun positie zouden zij hieraan toch wat kunnen doen? Zij kennen de bevoegde instanties en kunnen de behoefte en de noodzaak voor een Paramixo Virus entstof nader toelichten. Hopelijk is weldra alles opgelost en zal een schaarste van het product zich niet meer voordoen in de nabije toekomst. Men moet er gewoon voor zorgen dat  de “Vraag en aanbod” in evenwicht blijven.  Wanneer nu best laten enten?

THE LOST SON

Even terug naar onze vorige bijdrage waar we het gehad hebben over het uitzoeken en selecteren van duiven die geschikt zijn om aan winterkweek te gaan doen. Ik voel me namelijk verplicht om er nog iets zeer belangrijks aan toe te voegen. Ik ben wel echt vergeten(bij mij gebeurt dit gewoon automatisch)om er op te wijzen dat bij het beoordelen en evalueren van de vleugel men zeker niet mag  vergeten om te kijken of de duiven geen gekloven of gespleten slagpennen in hun vleugel hebben. Zo goed en zo kwaad mogelijk zal ik dat proces trachten uit te leggen.

THE LOST SON

Keuzes maken is niet altijd even gemakkelijk. Ik zei dat vroeger reeds : Wie kiest tussen twee dingen, heeft wel het ene maar mist het andere. Wie  zinnens is om aan winterkweek te beginnen moet hier wel rekening mee houden. Wanneer we nu duiven selecteren en uitzoeken waar we winterkweek mee doen, werken we als volgt: eerst worden alle duiven gepakt en in manden gezet, liefst niet te dik op een. Vanuit de buiten volières verhuizen ze dan naar een ruimte onder de hokken waar ze minstens twee uur, onaangeroerd, blijven staan. We zorgen er wel voor dat de duiven wat donker zitten, zodat ze minder gaan vechten en geleidelijk tot rust komen. Mijn vrouw heeft steeds een hand in heel dat gebeuren dat zich jaarlijks opnieuw afspeelt.  Zij, handig als niet een in het vatten van duiven, is het die duif per duif uit de manden neemt en ze aan mij doorgeeft. Het gezegde is nochtans : “ Waar broeken spreken moeten rokken zwijgen”.

Paratyphus  Entstof opnieuw voorhanden.

Het heeft een tijdje geduurd, en ja als je op iets wacht dat duurt gewoonlijk  langer dan normaal. Geduld wordt echter altijd beloond en vandaag zijn we blij te mogen aankondigen dat de Entstof COLOMBOVAC  PARATYPHUS opnieuw in de handel verkrijgbaar is. We hadden al een paar maal gebeld met onze Veearts Dokter Raf HERBOTS om na te gaan hoever het nu stond met de beschikbaarheid van deze Entstof.  Bedoeling was om zo vlug mogelijk deze Enting te laten doorgaan en dat liefst zes tot acht weken voor de start van de winterkweek. Ervaring heeft ons geleerd dat deze tijdspanne beslist nodig is ten einde onbevruchte eieren te voorkomen. Onze Dokter Veearts was uiteindelijk wat geïrriteerd omdat ik hem hier andermaal lastig mee viel. Zo zei hij me onomwonden : “Als ik geen Entstof kan bekomen kan niemand in heel België eraan geraken.”

29 september 2011 : Vandaag, dag op dag een jaar geleden belde vriend Willem uit Holland mij op en zei :”Hartelijke gelukwensen bij je verjaardag, maar vergeet vooral niet dat je vandaag aan het laatste kwartaal van je leven begint.”  Heden nu, we zijn een jaar later dus belde hij weer, vragend hoe het ging en hoe ik mij voelde?

THE LOST SON

We zijn diep onder de indruk en ja, ook de ontgoocheling heeft zich een tijd lang van ons meester gemaakt. De laatste Nationale vlucht(2011) uit Gueret(571 km.), het afsluitstuk van het seizoen 2011, heeft voor BLUE HEAVEN LOFT niet gebracht wat we er van verwacht hadden. Al onze gedane inspanningen en toewijding qua verzorging en begeleiding, werden niet verzilverd.  Wie de perfectie nastreeft moet natuurlijk ook rekening houden met het feit dat alle wegen niet even effen zijn. De verwachte stunt om 2011 te beëindigen is er niet gekomen.

THE LOST SON

In mijn vorige beschouwing heb ik een belofte gedaan. Ik heb hierdoor bij veel melkers nieuwsgierigheid opgewekt. Nieuwsgierigheid is nochtans een eigenschap van vrouwen. En je beseft dat pas veel te laat. Dat was bij mij zo en dat is bij veel van jullie ook het geval. Vrouwen zijn nu een maal zo, mijn ex was niet anders. Opgepast dus want bij verkering houden ze een beetje van je, eens getrouwd houden ze veel van je, en bij scheiding houden ze alles van je. Dat gaat zo ook met de liefde, die is net gelijk een flitspaal, het komt onverwacht en kost je heel veel geld. Nu, mijn gedane belofte, ik kan hier niet meer onderuit. Ook al was mijn vrouw niet echt blij, toen ik haar vertelde dat ik andermaal, open en bloot zou gaan uitleggen hoe wij met duiven spelen in “BLUE HEAVEN LOFT”.

THE LOST SON

“Blue Heaven loft” : De duiven doen het nog goed.  Had ik je niet gezegd dat ze klaar zouden zijn voor Argenton Nationaal(540Km.) En als je dan zeven duiven speelt bij de eerste honderd Nationaal tegen meer dan  30.000 duiven, oude-jaar-en jonge duiven samen, dan mag je niet klagen. Intussen hebben we alle oude-en jaarduiven op nest gebracht. Dit is ieder jaar een heel spektakel. Na Bourges Nationaal(31/7) werden de vliegduiven samen gelaten om vier nachten later( op drift en jagen) weer ingekorfd te worden voor een vlucht uit Blois(454 Km.), als voorbereiding naar Argenton (550km)toe. ’s Maandags, de week voor Argenton hebben we hen dan eieren onder gestopt.

THE LOST SON

De Nationale vlucht uit Bourges, eind juli heeft haar beloop gekregen. Maar wat een rotvlucht is het geworden? Iedereen wist het dat op Zaterdag, de dag van de lossing, het niet goed zou zijn in Belgiê, de weerspecialisten voorspelden immers slechte weersomstandigheden. Toch werd er gelost. Niets op tegen, maar veel te laat.. Hoe dikwijls heb ik er al opgewezen dat, als men persé lossen wil  bij twijfelachtig weer, dat men dit dan best doet zo vroeg mogelijk. Nee, men wacht tot 9 u. 30 om de duiven de lucht in te jagen. Gevolg…een slechte vlucht en veel duiven die buitenhuis de nacht  dienden door te brengen met alle gevolgen van dien. Het was nochtans goed weer en er was ook een goede zichtbaarheid, dat kon men zien op Teletekst. Waarom de duiven dan niet gelost om 7u00?

THE LOST SON

We hebben het de laatste keer gehad over mijn goede vriend Peter Trost uit Essingen(Duitsland). Peter gaat stilaan terug duivenmelker worden, na een onderbreking van enkele jaren wegens zijn  succesvolle zeiltocht om de wereld. Ik heb het met u uitvoerig gehad over hoe hij alles zag en overwoog en hoe hij zijn genomen beslissingen realiseerde en tot een goed einde bracht. Iets moet ik er echter nog aan toevoegen, ten einde volledig te zijn.

THE LOST SON

BLUE HEAVEN LOFT kreeg onlangs het bezoek van Peter Trost uit Essingen(Duitsland). Vroeger wonende in Aalen, niet zo ver weg van Stuttgart gelegen. Hij is de man die met zijn ADVENTURE 3 de wereld rond reisde, over zeeën en oceanen. Maar hij is vooral ook een duivenmelker met hart en ziel. Peter is een jarenlange vriend van ons, nog van in de tijd dat Union Antwerpen, de Hogeschool van de toenmalige duivensport, haar Kampioenen vierde in de Arena in Deurne. Dat was ook de tijd van den “DOKUS” van René Somers uit Oelegem. Toevallig is ook René geboren, net zoals Peter en ikzelf in het gezegende jaar 1935.

THE LOST SON

Ik heb een lang gesprek gehad met Jean-Louis Jorissen over de nieuwe specialiteit “RONI”. (Regular Oligosaccharides for Normalizing the Intestin)

Het werd een verhaal over prebiotica, probiotica ipv antibiotica. dat kadert in zijn inmiddels alom bekende missie. Met Willem De Bruijn heb ik vaak gesprekken gevoerd met Jean-Louis over deze materie. Willem was een vroege en enthousiaste aanhanger van deze methode. Te meer Willem is tandarts, hij genoot een academische opleiding zoals ook zijn echtgenote als arts. Van uit hun medische achtergrond waren ze al langer overtuigd dat het antibioticagebruik te pas en te onpas, niet verder kon.

THE LOST SON

Wind, ligging en massa bepalen het resultaat : Dat was vroeger zo, dat is nu in 2011 nog steeds het geval. Wie het daar niet mee eens is, kan me altijd bellen. We hebben drie weken Halve Fond achter de rug. De twee eerste vluchten werden afgewerkt met een wind blazend uit het Oosten. En wat zien we ? Alle kopprijzen worden gewonnen door melkers die het meest westelijk van de vluchtlijn wonen.

THE LOST SON

Mijn vrouw hoorde mij onlangs opnieuw vloeken tot in huis. “Wat was er weer aan de hand?” vroeg ze me nadien. “Ik maakte me kwaad om twee duivinnen die Lesbische neigingen vertoonden en in een hoekje bij elkaar lagen te vrijen.” Zei ik. “Dat ga je hen niet kunnen afleren, want dat zit in hun natuur.” Was haar repliek.

Mijn vrouw hoorde mij onlangs opnieuw vloeken tot in huis. “Wat was er weer aan de hand?” vroeg ze me nadien. “Ik maakte me kwaad om twee duivinnen die Lesbische neigingen vertoonden en in een hoekje bij elkaar lagen te vrijen.” Zei ik. “Dat ga je hen niet kunnen afleren, want dat zit in hun natuur.” Was haar repliek.

Witte Handschoenen : Het is een gewoonte van mij om bij de verzorging van de duiven witte handschoenen te dragen. Ik ben hiermee begonnen reeds van bij mijn terugkeer naar België, einde 2002. Waarom kan je u afvragen? Wel, dat ga ik je pas vertellen op het eind van dit verhaal.

Met de duiven in BLUE HEAVEN LOFT verloopt alles naar wens. Het mooie weer van de laatste dagen heeft ook bij ons zijn effect niet gemist. Alle vliegduiven en het stel late jongen 2010 hebben we een paar maal weggebracht. Tussendoor hebben we ze allen ook vrij gemaakt van Ectoparasieten, en dat met één enkele druppel.

De vliegduiven en de jonge duiven  zijn begin maart geënt.  Bij mij viel het op dat er toch enkele duiven waren die hier wat last van hadden. Hebt U dat ook opgemerkt? Gewoonlijk houden we pas geënte duiven een paar dagen binnen. Maar omdat het zo’n mooi weer was buiten, met volop zonneschijn, wou mijn vrouw dat ik het hok van de jonge duiven toch open zette en het jonge volkje gewoon in en uit liet lopen.

Dat vrouwen van seks houden en duiven van pinda’s daar zijn we zeker van. Dat hebben we dagelijks kunnen ondervinden toen ik nog in Taiwan leefde als een vrijgezel. En je kent toch nog wel het liedje van B.N .?  “ Een vrijgezel die gaat pas slapen als hij alle sterren heeft gezien, als hij van zijn vrijheid heeft genoten, als hij zegt ’t was fijn , bedankt tot ziens.”

De stand van zaken in ”BLUE HEAVEN LOFT”. We zijn half februari... wat gaat de tijd toch snel?  In Poznan Polen, tijdens de 32ste Olympiade van 28-30.01.2011 hebben we zelf  kunnen vaststellen dat de duivensport nog leeft, zeker dan in de Oostblok landen waar het leden aantal nog in stijgende lijn gaat. Dat is dan toch nog iets positiefs over onze zo geliefde sport en hobby.

Latijns spreekwoord door de Romeinse dichter Horatius neergeschreven in een van zijn verzen... Wie, meer dan ik, kan hierover meepraten?

Duivinnen die leggen… Is het U nog niet opgevallen dat duivinnen die we als jaarling en tweejaarse meer dan 40 weken op Grote Halve Fond hebben gespeeld een veel grotere behoefte hebben om een gezin te stichten en dus gemakkelijker met eieren komen dan wel hun andere hokgenoten?

Het nieuwe jaar was nog maar pas begonnen of ik scoorde reeds een paar slechte punten. Mijn vrouw en ik lagen nog in bed, het was nog pikdonker, maar beiden waren we toch klaar wakker, zonder iets te zeggen...Opeens echter verbreekt mijn vrouw de stilte...En stel je voor wat ze toen tot me zei? Je houdt het niet voor mogelijk en toch is het zo. Ze zei letterlijk: ”Michel, ik heb de indruk dat je TE weinig lucht op de vlieghokken hebt...”

In BLUE HEAVEN LOFT verloopt alles zoals gepland. We zijn volop aan het ringen. Toch nog enkele koppels die wat later met eieren kwamen, hebben nog geen jongen. Maar dat komt straks wel. Er werd maar kort voorgelicht en dat laat zich nu gevoelen. Hiermee wordt dan andermaal het bewijs geleverd dat de forme en de conditie bij duiven afhangt van DRIE grote Factoren : nl. de speling tussen LICHT en DONKER, de TEMPERATUUR (warmte) en de VOCHTIGHEIDSGRAAD op het hok....

Zoutleeuw : 22 december 2010
Het is even rustig in Blue Heaven Loft. Alle duiven zijn aan het broeden…Iedere dag hebben we wat kort geknipt stro ter beschikking gesteld. Een plezier toch om te zien hoe sommige duiven hier dankbaar gebruik van maken. Het heen- en weervliegen scherpt hun gezwindigheid aan en de weg naar hun thuis vinden ze nadien haast blindelings. Maar dat ijverig in de weer zijn en dat op- en  aanvliegen met strohalmen leert ons ook heel wat over het karakter en de gehechtheid aan het nest dat onze duiven aan het bouwen zijn. Goed uitkijken dus...

Laat me even opsommen en teruggrijpen naar wat er sedert half september (einde van het vliegseizoen) 2010 zich heeft afgespeeld in Blue Heaven Loft.

Na het microscopisch- en bacteriologisch onderzoek op alle duiven ben ik er even van door gegaan...